خانه » سیاست داخلی ایران » دزدی۲ میلیاردی «شیطنت‌های دیپلماسی» و «کندی عمل به برجام» است یا «تحقیر ملت ایران»؟

دزدی۲ میلیاردی «شیطنت‌های دیپلماسی» و «کندی عمل به برجام» است یا «تحقیر ملت ایران»؟

گروه سیاسی انتخابات – حجت‌الاسلام ناصر اکبری: از ابتدای خلقت انسان، جنگ حق و باطل بر سر عزت و تحقیر بوده است؛ شیطان به چشم حقارت در آدم علیه‌السلام نظر کرد و گفت که من از آتش هستم ولی آدم از گل بدبو است. اساساً خداوند نیز در قرآن کریم، تحقیر اهل جهنم را بدترین عذاب دانسته و از آن‌ها به‌عنوان کسی که نگاهشان هم نمی‌کند، یاد می‌کند. همچنین قرآن از قاعدۀ نفی سبیل، همین عزت و نفی تحقیر را اراده کرده است.

 

در ایران، عزل و نصب پادشاهان ایران و کشورها توسط غربی‌ها و قراردادهای تحمیلی ننگین نیز به قصد تحقیر بوده و آنها ما را مردمانی پست و جهان سومی و عقب‌مانده می‌دانستند و می‌دانند. با ذلت، قاجار را تغییر و رضاشاه را نصب و سپس با ذلت او را عزل و محمدرضا شاه را نصب کردند و شاهان ما از سفیر بلکه مستشار غربی باید اطاعت می‌کردند چنان‌که ارتشبد ما باید به یک گروهبان آمریکایی احترام می‌گذاشت. در عراق برای تحقیر، اسیران را لخت کرده و بر یکدیگر می‌خواباندند و در دهان آن‌ها ادرار می‌کردند و این فقط برای تحقیر بود. وضع در فلسطین و آفریقا و افغانستان بدتر بود و هست و آن‌ها را حیوان می‌دانند.

 

آمریکایی‌ها حتی از تحقیر اروپا ابایی ندارند و بارها دیدیم که صحبت‌های رؤسای جمهور اروپائیان را استراق سمع می‌کنند و در همین مسئله تحریم‌ها اوباما علنی می‌گوید: اگر شرکتی اروپایی با ایران معامله کند یک تن آجر روی سرش خالی می‌کنیم.

 

در طرف حق نیز کسی مثل امام راحل چون می‌دانست مسئله بر سر عزت و تحقیر است علنی می‌گوید:  ما آمریکا را زیر پا می‌گذاریم؛ ما اسراییل را داخل آدم نمی‌دانیم. نمونه‌ای از تحقیر شدن آن‌ها؛ دستگیری نظامیان انگلیسی و آمریکایی در خلیج فارس با چند قایق ساده بود بخصوص وقتی خودشان را خیس کردند. عزت این است و آن‌ها خوب این را می‌فهمند و در آرزوی روزگار تحقیر ما و تلافی کردن هستند.

 

بنابراین اگر مسئولین ما این امر را در نظر نگیرند بالطبع نخواهند فهمید که رفتار آمریکا و غرب ناشی از چیست و چه بسا تحقیر شدن را تنها “رفتار دوگانه” و “شیطنت‌های دیپلماسی” و “کندی عمل به برجام”  ببینیم در حالی‌که بحث بر سر چیز دیگری است.

 

***

 

این روزها بحث‌های فراوانی درباره برداشت دو میلیارد دلاری آمریکا از اموال ایران وجود دارد، ولی فارغ از همه‌ی تحلیل‌ها به نظر می‌رسد باز بحث تحقیر در میان است. اصل پولی که ما از آمریکا طلبکار هستیم  محل اختلاف است و ارقام مختلفی برای این مبلغ از 150 میلیارد دلار تا 7 میلیارد دلار ذکر شده است و اگر آمریکا 2 میلیارد دلار و حتی مبلغ بیشتری از آن را بصورت مخفیانه یا نیمه مخفیانه برداشت می‌کرد کسی مطلع نمی‌شد که اگر بالفرض، برخی‌ها مطلع می‌شدند باز هم روی آن سرپوش می‌گذاشتند.

 

اگر آمریکا برای برداشت دو میلیارد دلار سیاست پنهانی به جز پرداخت غرامت به حادثه دیدگان عملیات تروریستی لبنان نداشت چه نیازی به اعلام علنی و در بوق و کرنا کردن آن داشت؟ مگر دقیقاً اصل پول بلوکه شده‌ی ایران در آمریکا مشخص بود؟ مگر محل اختلاف نبود؟ اساساً دو میلیارد برای آمریکا که خالق دلارهای بدون پشتوانه است چیزی جز چند تنه‌ی درخت است؟

 

لذا بنظر می‌رسد یک عمدی در این اعلام عمومی خبر است تا اولاً ملت ایران را تحقیر کنند و ثانیاً وفاداری سرسخت خود به اسرائیل و اعراب متحد خود در منطقه را اعلام کرده و به آن‌ها روحیه بدهد که ما همچنان با شما هستیم و اگر برجام امضاء شده است قرار نیست ایران پیشرفت کند و ما همچنان به تحقیر ایران ادامه می‌دهیم و اموال او را مصادره می‌کنیم.

 

آمریکا با اعلام علنی این برداشت از اموال مصادره شده ایران می‌خواهد به ایران این را بگوید که ما جلوی چشمتان برجام را نقض می‌کنیم و شما بجز فشار ایمیلی هیچ کار دیگری نمی‌توانید بکنید و حتی نمی‌توانید به کمیته مشترک رفع اختلاف مراجعه کرده و شکایت کنید.

 

البته آن‌ها این نقض را آهسته شروع کرده‌اند و با اینکه می‌توانند نقض بزرگتری انجام دهند ولی آرام آرام این کار را انجام می‌دهند تا واکنش‌ها را ببینند و وقتی واکنش‌ها تنها در حد یک فشار ایمیلی و خواهشي باشد که اي آمریکایی‌ها ما از شما خواهش می‌کنیم مانع ارتباط بانک‌های بزرگ با ما نباشید، نقض‌های بزرگ‌تر را انجام خواهند داد.

 

برخی‌ها مسئله را جدی گرفته‌اند درحالیکه از کارشناسان سیاسی و متعهد ما انتظار می‌رود كه مسئله‌ی “دادگاه” را جدی نگیرند. کدام دادگاه صالحی این پرونده را بررسی کرده و در کدام دادگاه، متهم (یعنی ایران) دعوت شده است و مدرکی ارائه کرده است؟ این تحقیر در دکترین سیاست‌گذاری آمریکاست که کشورهای مخالف را تحقیر و کوچک کند و بگوید واقعاً من کدخدا هستم نه اینکه واقعاً دادگاهی این اتهام را بررسی کرده باشد.

 

 البته ملت ایران و نظام اسلامی با این مسائل تحقیر نمی‌شود و شعارش همان هیهات من الذلة است مگر اینکه کسی بخواهد خودش این تحقیر را بپذیرد. هر چند این سؤال در ذهن وجود دارد که چرا این دادگاه و این برداشت در این دولت صورت گرفته و اگر مربوط به سالها قبل است چرا حالا یادشان آمده است.

برچسب ها : ,

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است